وصال شيرازى ( 1197 - 1262 ه ) ميرزا محمد شفيع وصال از شاعران دوران نخستين سلسلهء قاجاريّه است . در سال 1197 هجرى ولادت يافت . از دوران جوانى به تحصيل ادب و خط و هنرهاى زيبا سرگرم شد و در مقامات عرفانى نيز سير و سلوكى داشت . ديوان اشعارش كه چاپ شده شامل قصايد و غزليّات و مثنويهاى بزم وصال و تكملهء فرهاد و شيرين وحشى بافقى است . پسران وصال نيز همه اهل ذوق و حال و از شاعران عهد خود بودند . وفاتش به سال 1262 هجرى اتفاق افتاد . 23 در مدح و منقبت سيّد كونين خاتم الانبياء ( ص ) ماه را فلك را كَلَف مگوى كه لاف است * كاين اثر آن بنان ماه شكاف [ 1 ] است اختر گردون كه شد ز ريگ روان بيش * شاهد تسبيح سنگريزه [ 2 ] كفاف است خازن بيدار گنج علم لدنّى [ 3 ] * يافت كه در دست برد او نه جزاف [ 4 ] است طوف سماوات كرد يك شب و عمرى است * هفت سماوات گرد او به طواف است عرش شنيدى بود مطاف ملايك * روضهء جان پرورش به عرش مطاف است